ترجمان
درباره سایت
آخرین مطالب
- چه کاری دوست داری؟( چاپ شده در روزنامه ی اعتماد)
- نگاهی به عوارض جانبی تحصیل در خانه؛ آموزش با پارازیت سوء تفاهم و اعمال سلیقه( چاپ شده در اعتماد)
- همسایگی با کفشدوزک
- آدم های دوست داشتنی(چاپ شده در روزنامه ی اعتماد)
- اردو
- دایرة المعارف ها پر کاربرد شده اند. ( چاپ شده در روزنامه ی اعتماد)
- لذت بیچارگی
- والدینِ هاپو
- سه به دو( چاپ شده در روزنامه ی اعتماد)
- چه کاری دوست داری؟( چاپ شده در روزنامه ی اعتماد)
امکانات وب
روی دیوار کنار دست شویی با انگشت یک خط افقی می کشم: "ببین خانم، میلیاردها سال بوده که ما نبودیم". یک فضای خالی نگه می دارم، بعد یک خط افقی دیگر: "میلیاردها سال هم خواهدبود که ما نباشیم". وسط دو خط را مثل قلبِ ضربان دار، کوه می کشم: "این وسط شصت هفتاد سال قراراست باشیم". تازه مقدمه ی فلسفه ام را گفته ام. تو کف مقدمه ام. یک هو همسرم دست می کشد روی دیوار: "متوجه شده ای این سمت خانه چه گچ خوبی دارد. ب
برچسب: فلسفه,
نویسنده: بهنام نعمتی
به خاطر دندان همسرم رفتیم دندان پزشکی. نزدیک بود دکتر به جای ترمیم، کل دندان را از ریشه درآورد. اعتراض کردم. منشی گفت: "ما حواس مان هست". گفتم: "اتفاقن حواس تان نیست. دکتر می خواست کل دندان را بکشد. این همه آدم را چرا یک مرتبه بی حسی می زنید. چرا به همه نوبت ساعت یازده را داده اید". هیچی دیگر همسرم یک بی حسی الکی دریافت کرد. به دکتر اعتراض کردیم. گفتیم: "با جان مان بازی کردی". ناراحت شد. قبول هم ن
برخی از دخترهای مجتمع آپارتمانی مان که پارسال مشتری کتاب خانه ی زنبیلی بودند، امسال بزرگ ترشده اند، و دیگر روی شان نمی شود بیایند کتاب ببرند. خواهر یا برادر کوچک ترشان را می فرستند. معمولن هم رمان می خواهند. من تعدادی رمان همیشه برای این جور افراد دارم. این طور بچه ها قدرت انتخاب ندارند، و باید کتاب های خوب برای شان فرستاد.
دیشب پشت ویترین سوپری مجتمع مسکونی مان چند تا توپ هفت سنگ دیدم. میلم کشید
برچسب: اسباب,
نویسنده: بهنام نعمتی
توی حیاط مدرسه با کمک دانش آموزان روستا فرش های خوابگاه را می شوییم. آستین و پاچه ورمالیده، شلنگ آب و کف و فرچه. یکی از دانش آموزان که ششم است و قراراست امسال بیاید مدرسه ی ما از من می پرسد: "آقا، شما معلم چه درسی هستید"؟ دانش آموز دیگری که یک سال است مدرسه ی ماست، فوری پاسخش را می دهد: "معلم کتاب خانه". دیشب هم یک نفر زنگ زد، و پرسید: "شما توی کتاب خانه کارمی کنید"؟ گفتم: "نه". گفت: "یعنی توی کتا
همیشه وقتی در برگزاری اردویی اتفاق ناگواری می افتد، مدتی در برگزاری اردو با مشکل مواجه می شویم. اداره مجوزنمی دهد، یا سخت مجوزمی دهد، یا امروز و فردامی کند، طوری که خودمان از خیر اردو بگذریم. انگار یک توده هوای ضد اردو وارد کشور شده است. باید دو سه ماهی بگذرد تا دوباره همه چیز مثل قبل شود. به همین خاطر همیشه فصل اردو زود باید جنبید، تا به توده موده ای برنخوریم، و دانش آموزان کنف نشوند. کنفی دانش آ
امروز دانش آموزی با مادرش برای ثبت نام آمد. وقتی پسرک خواست برای صحبت کنار من بنشیند، از معاون آموزشی سراغ پرونده اش را گرفتم. معاون آموزشی گفت: "همه چیزش ضعیف است". کنارم که نشست پرسیدم: "شغل پدرت چیست"؟ گفت: "جانباز". کتاب دادم بخواند. روخوانی اش ضعیف بود، درک مطلبش، جدول ضرب و حسابش. مادرش را دعوت کردم کنارش بنشیند. گفت: "پدرش جانباز است. شیمیایی است. شب ها دردمی کشد، و نمی تواند بخوابد. دم صبح
برچسب: افتی,
نویسنده: بهنام نعمتی
کتاب "فرهنگ عامه ی تربت حیدریه" دوباره در مدرسه ی شبانه روزی مان ما کمیاب شد. آخرین نسخه را دادم به آشپز مدرسه. توی یکی از کلاس ها به اتفاق مسئول خرید و سرایدار مدرسه مشغول تمیزکاری برای اول مهر بودند، که رفتم سراغ شان. گفتم کمی استراحت کنید تا برای تان یک شعر بخوانم. تعطیل کردند، و گوش کردند. یک شعر محلی تربتی از "ذبیح الله صاحبکار". با لهجه ی تربتی خواندم. سعی کردم لهجه ام غلیظ و خوب باشد. شعر،
روز ِر مُکتّم مو د ِ دل، شُو از غم تو تُو مُنُم
شُو تا به روزُم مُو چِنی، روز ِر چنی مو شُو مُنُم
شُو تا خُروُس خُو وِرمُگُم، ای دَم مِیَه ای دم مِیَه
اَتیش بگیرَه رِختِخو یک دم اَگِر مو خو مُنُم
ده ماه اَگِر که نو بره، تا اُور نَبینُم نو نیَه
روز ِ که روی ِ اُور د ِیُم، او روز ماه ر ِ نو مُنُم
وِرگفت که روز و ماهِ تو، روی ِ مو و موی ِ مُویَه
از روی و از مُویُم بِرَت، اَفتو مُنُم مَهتو مُنُم
مو اب
برچسب: فراق,
نویسنده: بهنام نعمتی
دموکراسی، با مصالحه و ترس،
نه امروز، نه امسال،
و نه هیچ وقت دیگر
به دست نخواهدآمد.
من به اندازه ی دیگران
حق دارم
که روی ِ پای ِ خود بایستم
و زمین زیر ِ پایم را تصاحب کنم.
من از شنیدن ِ سخنان ِ مردم که می گویند:
بگذارید هر چیز جریان خود را طی کند،
خسته و فرسوده شده ام.
فردا روز ِ دیگری است.
زمانی که دیده از جهان فروبسته ام،
دیگر چه نیازی به آزادی خواهم داشت؟
من نمی توانم به امید لقمه نانی که فردا ب
برچسب: دموکراسی,
نویسنده: بهنام نعمتی
توی مجتمع مسکونی مان یک گیم نت را ه افتاده است. دیروز، روز اولش بود. دم غروب که همیشه بچه ها با چرخ و توپ، پیاده و سواره می تاختند، و صدای جیغ و دادشان به هوا بود، دیروز سکوت بود. بچه ها جمع شده بودند توی گیم نت. من و علی هم رفتیم. علی نیم ساعت بازی کرد. من هم نیم ساعت با جوانک صاحب مغازه گفت و گوکردم. گفتم: "یک کار فرهنگی بکن. چند تا کتاب بگذار روی میز تا بچه هایی که توی نوبت اند کتاب بخوانند". گ
انجمن نویسندگان تربت حیدریه جلسه ی داستان خوانی برگزارکرد. این طور برنامه ها غنیمت است. روزها باید بگذرد، و آستین ها بالازده شود، و سختی ها هموارشود، تا چنین برنامه هایی برگزارشود. خانوادگی رفتیم. خوش گذشت. داستان شنیدیم. از خیلی نویسندگان تازه کار و کهنه کار شهر. انجمن نویسندگان شهرم یک انجمن حرفه ای است. هر کس در این شهر به داستان نویسی علاقمنداست می تواند روی انجمن نویسندگان حساب کند.پول قبض گا
برچسب: آستین,
نویسنده: بهنام نعمتی
نفیسه کوچولو از روی تراس آپارتمان شان مرا می بیند، و فریادمی زند: "آقای ماهر آمد". بعد چند دقیقه کتاب به دست می دود سمت من و زنبیل کتاب. مادرش زیر پارکینگ منتظرش ایستاده. کتابش را می دهد، و توی زنبیل دنبال کتاب تازه می گردد. سخت انتخاب می کند. بعد مدتی که می گردد، می گوید: "یک خرس می خواهم که این جا بگردد". می گویم: "خرس"؟ می گوید: "واقعی نه، کتابی". من هم می گردم. خرس پیدانمی کنیم. یسنا می گوید:
برچسب:
نویسنده: بهنام نعمتی
محمد سه ساله ی مان با سه چرخه اش دور من و زنبیل کتاب و بچه هایی که دارند کتاب انتخاب می کنند، می گردد. بعد می آید و دسته ی سه چرخه اش را توی دسته ی زنبیل کتاب فرومی کند، و زنبیل را همراهش می کشد. بچه ها زنبیل را نگه می دارند، که نرود. محمد از سه چرخه پیاده می شود، و درازمی کشد، و سرش را می گذارد روی زنبیل کتاب. محمد که هست انتخاب کتاب سخت می شود. گاهی با علی می فرستم اش مغازه ی مجتمع مسکونی مان بس
برچسب: بیچاره,
نویسنده: بهنام نعمتی
چاق شده ام. از مدرسه که دورم و کمتر جوش آموزش و پرورش را می زنم، زود چاق می شوم. مرد هسایه هر شب می رود می دود. نی قلیون است. کاملن بی چربی. می خواهم به او بگویم تو که هر شب می دوی، چربی هم نداری، بیا با شکم من بدو. امروز همکارم چیزی گفت که عزمم را در دویدن و ورزش کردن سست کرد. گفت خرگوش با آن همه تحرک و بدوبدو، دو سه سال عمرمی کند، لاک پشت با تنبلی و کم تحرکی اش صد سال.
رومینا، بافته های عنکبوتی
برچسب: شناخت,
نویسنده: بهنام نعمتی
می گویم: "من معاون پرورشی مدرسه ام. این جا هستم تا به پرورش استعدادهای شما کمک کنم. حالا از استعدادهای ات بگو. سرود، نمایش، نقاشی، خط، کاردستی، موسیقی، شعر، داستان...". فکرمی کند. می گوید: "آقا، موسیقی". اولین نفری است که می گوید موسیقی. به خودم می گویم: "بیا، همین را می خواستی. حالا چه طوری می خواهی موسیقی یادش بدهی. به جز دو ر می فا سل لا سی، دیگر چه بلدی؟ کاش مثل بقیه می گفت خط، نقاشی، فوتبال".
برچسب: درباره,پرورش,استعدادهای,مردم,
نویسنده: بهنام نعمتی
قصاب اولی که از او گوشت می خریدم، نی می زد. قصابی که حالا از او گوشت می خرم، یک عالم شعر حفظ است. "احمد شاملو" شعری دارد که:
"سلاخی زارمی گریست
به قناری کوچکی دل باخته بود"
این شعر شاملو کلن از چشم من افتاد. این جا سلاخ ها هنرمند و شاعرند. اهل دل اند جملگی.
برچسبها: شعر, احمد شاملو
برچسب: قناری,
نویسنده: بهنام نعمتی
ناخن شصت پایم افتاد. پای راستم. چند وقت پیش ضربه ی بدی خورد. چند روز شدید دردکرد، بعد ناخن لق شد، تا این که امروز گیرکرد به پاچه ی شلوارم و افتاد. افتادن ناخن شصت پا خیلی بداست. پا بی ریخت می شود. ناخن ام را دست گرفتم، و نگاهش کردم. با این که سیاه شده اما هنوز خوش تراش و قشنگ است. چه قدر من با این ناخن این ور آن ور رفته ام. در شادی و غم ام شریک بوده. ناخن افتاده را چه کارمی کنند؟ ماندم چه کارش کنم
برچسب: ناخن,
نویسنده: بهنام نعمتی
صبح کله ی سحر خانم اپراتور، موجودی حساب حقوقم را نود هزار تومان اضافی می خواند. معلوم نیست نود هزار تومان از کجا آمده. می روم از عابربانک صورت حساب بگیرم. یعنی پول را کی ریخته. نکند دزد صندوق ذخیره ی فرهنگیان را گرفته اند، و پول را از حلقش کشیده اند بیرون. گیریم این طور باشد، من که عضو صندوق نیستم. خب، شاید پول اعضا را داده اند، زیادآورده اند، گفته اند بدهیم به آن هایی که عضونیستند، تشویق شوند بیا
برچسب: خواب,
نویسنده: بهنام نعمتی